Juliusz Bronisław Dreszer
Biografia
Juliusz Bronisław Dreszer urodził się 26 maja 1892 roku w Grodzisku Mazowieckim. Był synem adwokata i notariusza Jana Augusta Dreszera oraz Emilii z domu Rusch. Miał trzech braci, w tym dwóch generałów Wojska Polskiego.
W 1900 roku wraz z rodziną przeprowadził się do Częstochowy, gdzie uczęszczał do Gimnazjum Rządowego. W czasie rewolucji 1905 roku brał udział w strajku szkolnym, za co został wydalony ze szkoły. Następnie kontynuował edukację w prywatnym Gimnazjum Polskim w Częstochowie i w Warszawie.
Przed I wojną światową pracował jako handlowiec i przemysłowiec we Lwowie. Po wybuchu wojny wstąpił do Legionów Polskich, służąc w 1 pułku ułanów. W 1917 roku ukończył Szkołę Oficerską Kawalerii w Ostrołęce. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 11 pułku ułanów Legionowych i 201 Ochotniczego pułku szwoleżerów, gdzie dowódcą był jego brat Rudolf.
Za swoje zasługi w 1921 roku został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. W latach 20. i 30. XX wieku był oficerem rezerwowym 1 pułku szwoleżerów w Warszawie. Ukończył studia prawnicze i pracował jako adwokat w Warszawie. Działał także w Lidze Morskiej i Rzecznej oraz był osadnikiem wojskowym na Wołyniu.
Zmarł 14 maja 1937 roku w Warszawie w wyniku powikłań po grypie. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.