RE

Rudolf Eugeniusz Dreszer

Generał brygady Wojska Polskiego
Urodzony
27.02.1891
Zmarł
22.10.1958
Miejsce urodzenia
Grodzisk Mazowiecki
Przeżył(a) lat
67

Biografia

Rudolf Eugeniusz Dreszer urodził się 27 lutego 1891 roku w Grodzisku Mazowieckim. Pochodził z rodziny o silnych tradycjach patriotycznych - jego ojciec Jan August był adwokatem i działaczem niepodległościowym, a bracia Zygmunt, Gustaw i Juliusz również odegrali znaczące role w historii Polski.

W 1900 roku wraz z rodziną przeniósł się do Częstochowy, gdzie uczęszczał do Gimnazjum Rządowego. W czasie rewolucji 1905 roku uczestniczył w strajku szkolnym, za co został wydalony ze szkoły. Kontynuował naukę w prywatnym Gimnazjum Polskim, gdzie zaangażował się w działalność Związku Młodzieży Polskiej "Przyszłość". W latach 1909-1914 studiował elektrotechnikę na Politechnice w Liège w Belgii.

Służbę wojskową rozpoczął w 1912 roku w 14 pułku huzarów w Częstochowie. Podczas I wojny światowej walczył w armii rosyjskiej, a następnie wstąpił do I Korpusu Polskiego, gdzie służył w wydziale wywiadowczym.

Po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Pełnił kolejno funkcje komendanta miasta Chełm, zastępcy dowódcy 7 pułku ułanów Lubelskich, szefa łączności w dowództwie 1 Dywizji Jazdy oraz dowódcy 201 Ochotniczego pułku szwoleżerów. W latach 1919-1921 był słuchaczem Wojennej Szkoły Sztabu Generalnego.

W okresie międzywojennym zajmował wysokie stanowiska dowódcze, m.in. dowódcy 15 pułku ułanów Poznańskich, Brygady Kawalerii "Suwałki" oraz Wileńskiej Brygady Kawalerii. Był także dyrektorem nauk w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu.

W kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził Grupą Operacyjną w Armii odwodowej "Prusy", a następnie walczył w Armii "Małopolska". Po kapitulacji przedostał się przez Rumunię do Francji, gdzie objął dowództwo 4 Dywizji Piechoty. Po upadku Francji ewakuował się do Wielkiej Brytanii i dowodził 5 Brygadą Kadrową Strzelców.

Zmarł 22 października 1958 roku w Waszyngtonie.

Pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2674 (1921)
Krzyż Niepodległości (12 marca 1931)
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (8 listopada 1930)
Krzyż Walecznych (czterokrotnie)
Kawaler Orderu Legii Honorowej (Francja, 1928)

Ciekawostki

Był osadnikiem wojskowym w osadzie Orliczyn na Wołyniu, gdzie wraz z nim osiedlili się jego brat Juliusz oraz płk Stanisław Dreszer.
W okresie międzywojennym bronił sprawców ciężkiego pobicia docenta Stanisława Cywińskiego i innych osób za rzekomą obrazę Józefa Piłsudskiego w prasie.
Po wojnie wyemigrował do Kanady, gdzie mieszkał do śmierci.