Tadeusz Baird
Biografia
Tadeusz Baird urodził się 26 lipca 1928 roku w Grodzisku Mazowieckim. Był synem Edwarda Bairda. W czasie okupacji niemieckiej uczył się pod kierunkiem Bolesława Woytowicza i Kazimierza Sikorskiego. Po wojnie, w latach 1947-1951, kontynuował studia u Piotra Rytla i Piotra Perkowskiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Studiował również grę na fortepianie u Tadeusza Wituskiego oraz muzykologię na Uniwersytecie Warszawskim przez trzy lata.
Jako kompozytor zadebiutował krótko po wojnie. Wraz z Kazimierzem Serockim i Janem Krenzem stworzył tzw. 'Grupę 49'. Dzięki komponowaniu socrealistycznych kantat zyskał przychylność władz komunistycznych, co pozwoliło mu tworzyć w stylu awangardowym, neoklasycznym i folklorystycznym. W połowie lat 50. XX wieku stał się jednym z twórców przełomu w polskiej muzyce, unowocześniając technikę kompozytorską i stosując m.in. dodekafonię. Był współpomysłodawcą i organizatorem Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Współczesnej 'Warszawska Jesień', po raz pierwszy zorganizowanego w 1956 roku.
Od 1974 roku wykładał kompozycję w warszawskiej Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina), a w 1977 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego i objął katedrę kompozycji. Był przewodniczącym polskiej sekcji International Society for Contemporary Music (1976), członkiem Akademie der Künste w Berlinie (1979) oraz honorowym członkiem Związku Kompozytorów Polskich (1981).
Zmarł nagle 2 września 1981 roku w Warszawie w wyniku tętniaka mózgu. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim. Jego muzyka, łącząca nowoczesność z tradycją, zyskała miano 'ostatniego polskiego romantyka'. Komponował utwory koncertowe, a także muzykę filmową i teatralną.