Stanisław Żelazowski
Biografia
Stanisław Żelazowski urodził się 30 września 1889 roku w Grodzisku Mazowieckim, w rodzinie Juliana i Agnieszki z Gawińskich.
Po ukończeniu Seminarium Metropolitalnego w Warszawie, w 1914 roku przyjął święcenia kapłańskie. Następnie studiował w Cesarskiej Rzymskokatolickiej Akademii Duchownej w Petersburgu. W latach 1917-1918 współorganizował Związek Wojskowych Polaków w Turkmenistanie, pełniąc funkcję komisarza.
Po powrocie do Warszawy wykładał w Seminarium Metropolitalnym i był jego prefektem. W 1929 roku otrzymał probostwo parafii św. Antoniego i zadanie zorganizowania nowej parafii na Powiślu. Zakupił plac pod budowę kościoła św. Teresy od Dzieciątka Jezus, który ukończono w 1938 roku. Był jego pierwszym proboszczem.
Zaangażował się także w działalność charytatywną, organizując ochronki, świetlice i akcje dożywiania. Od 1930 roku przewodniczył Archidiecezjalnej Komisji dla Spraw Organistowskich.
Podczas okupacji niemieckiej był kapelanem Armii Krajowej. W powstaniu warszawskim, 9 sierpnia 1944 roku, został wyprowadzony przez Niemców, w wyniku strzelaniny stracił prawe ramię. Trafił do szpitala polowego przy ulicy Zakroczymskiej, a 31 sierpnia 1944 roku zginął podczas ewakuacji szpitala.